| Delfin butlonosy | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Rząd | walenie |
| Podrząd | zębowce |
| Rodzina | delfiny oceaniczne |
| Rodzaj | Tursiops |
| Gatunek | delfin butlonosy |
| Nazwa systematyczna | |
| Tursiops truncatus | |
| (Montagu, 1821) | |
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Delfin butlonosy, butlonos (Tursiops truncatus) - ssak łożyskowy z rodziny delfinów oceanicznych, rzędu waleni.
Spis treści |
edytuj Dane
- Długość: ok. 4 m; samice 3,6 m
- Masa ciała: od 90-600 kg (u dojrzałych osobników)
- Ubarwienie: od jasnoszarego do brudnej bieli na brzuchu
- Pożywienie: ryby, głowonogi (mątwy).
- Dojrzałość płciowa: samice: 9-10 lat, samce: 10-13 lat.
- Rozród: ciąża trwa około 12 miesięcy, noworodek ma ok. 1 m długości.
- Występowanie: wody przybrzeżne i otwarte morze.
- Długość życia: około 50 lat na wolności, do ok. 7 w niewoli
- Maksymalna głębokość nurkowania: ok. 300m
edytuj Wygląd fizyczny
Butlonosy to duże delfiny. Ich skóra jest szara, po stronie grzbietowej ciemniejsza, po brzusznej biała. Delfiny żyjące w cieplejszych, przejrzystszych wodach są ciemniejsze, prawie czarne.
Walenie te charakteryzują się obecnością dzioba, żuchwa jest dalej wysunięta, niż górna szczęka. Płetwa grzbietowa jest łagodnie zakrzywiona do tyłu. Najbliższe butlonosom pod względem wyglądu są delfiny Stenella.
Osobniki tego gatunku nie wykazują dużego dymorfizmu płciowego.
edytuj Występowanie
Butlonosy żyją w średniej wielkości grupach, lecz zdarzają się i samotne osobniki. W zasięgu jego występowania znajdują się wody tropikalne do umiarkowanych, przybrzeżne do śródlądowych. W Morzu Bałtyckim spotykany bardzo rzadko.
edytuj Butlonosy i ludzie
Delfinaria - Butlonosy trzymane są w delfinariach na całym świecie, gdzie oprócz pokazów sztuczek wykonywanych przez tresowane delfiny przeprowadza się na nich badania naukowe.
Większość informacji jakie mamy o delfinach uzyskano właśnie obserwując butlonosy, gdyż ze wszystkich waleni najlepiej adaptują się do życia w niewoli.
Delfiny butlonose są zdolne do rozmnażania w niewoli. W jednym z delfinarium na świat przyszedł tzw. "wholphin" (ang. "orkodelfin"), krzyżówka szablogrzbieta i butlonosa.
Butlonosy można zobaczyċ, kiedy płyną na fali dziobowej statku. Wiele stacji whalewatchingu oferuje także wycieczki podążające za tymi zwierzętami. W Australii, Zatoka Rekina zasłynęła z powodu odwiedzających je często butlonosów, które podpływają bardzo blisko brzegu i dają się turystom karmiċ i nawet głaskaċ.
edytuj Literatura
- "Władcy oceanu", National Geographic