Jakas reklama 

 

Ten artykuł dotyczy państwa w Europie. Zobacz też: Finlandia – marka wódki.
(fiń.) Suomen Tasavalta
(szw.)Republiken Finland

Republika Finlandii
Flaga Finlandii
Herb Finlandii
Flaga Finlandii Herb Finlandii
Hymn: Maamme
Położenie Finlandii
Konstytucja Konstytucja Finlandii
Język urzędowy fiński, szwedzki
Język używany fiński
Stolica Helsinki
Ustrój polityczny republika semiprezydencka
Typ państwa demokracja
Głowa państwa prezydent Tarja Halonen
Szef rządu premier Matti Vanhanen
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe
63. na świecie
338 145[1] km²
33 672 km² (9,96%)
Liczba ludności (2008)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
112. na świecie
5 313 026[2]
15,5 osób/km²
PKB (2008)
 • całkowite 
 • na osobę

193 mld USD[3]
36 325 USD
Jednostka monetarna 1 euro = 100 eurocentów (EUR, €)
Niepodległość
 - ogłoszona
 - uznana
od Rosji
6 grudnia 1917
22 grudnia 1917
Religia dominująca luteranizm
Strefa czasowa UTC +2 – zima
UTC +3 – lato
Kod ISO 3166 FI
Domena internetowa .fi
Kod samochodowy FIN (wcześniej SF)
Kod telefoniczny +358
Mapa Finlandii
1 Dane podane za CIA The World Factbook (źródło: CIA) (en)
2 Dane szacunkowe na lipiec 2008 roku, podane za CIA The World Factbook (źródło: CIA) (en)

Finlandia, Republika Finlandii (fiń. Suomi, Suomen Tasavalta; szw. Finland, Republiken Finland) – państwo w Europie Północnej, powstałe po odłączeniu od Rosji w 1917r. Członek Unii Europejskiej. Graniczy od zachodu ze Szwecją i z Bałtykiem, od północy z Norwegią i od wschodu z Rosją.

Spis treści

edytuj Geografia

Jezioro na przedmieściach Lahti (białe noce)
Autostrada Arktyczna w Laponii
Helsinki – luterańska katedra i plac senacki
Cerkiew prawosławna w Helsinkach
Mapa fizyczna Finlandii 1920-1940

Większość powierzchni kraju stanowią niziny z młodą rzeźbą polodowcową. Naturalne zachodnie i południowe granice Finlandii wyznaczają Zatoka Botnicka i Zatoka Fińska, pomiędzy którymi rozciąga się poprzecinane ciągami wzniesień morenowych Pojezierze Fińskie złożone z 60 tys. jezior. Jeziora zajmują 18,8 tys km², bardzo liczne są bagna i torfowiska. W środkowej części kraju ukształtowanie terenu ma cechy południowych pojezierzy i leżących na północ wyżyn. Na północ od Koła Podbiegunowego rozciąga się Laponia Fińska, która stanowi przedgórze Gór Skandynawskich. Linia wybrzeża szkierowego, jest silnie rozwinięta, z dużą ilością małych wysepek.

Powierzchnia:

Długość granicy lądowej:

Długość wybrzeża:

Największe miasta:

edytuj Jeziora

Poniższa lista przedstawia 10 największych jezior Finlandii:

Jezioro Powierzchnia w km²
Saimaa 1377,05
Päijänne 1080,63
Inari 1040,28
Pielinen 894,21
Oulujärvi 887,09
Pihlajavesi 712,59
Orivesi 601,30
Haukivesi 562,31
Keitele 493,59
Kallavesi 472,76

edytuj Klimat

Południe Finlandii i środkowa jej część jest w strefie klimatu umiarkowanego ciepłego przejściowego, natomiast północ (w tym Fińska Laponia) jest w zakresie umiarkowanego chłodnego. Tereny Laponii zamieszkuje bardzo mało ludzi, przeważnie są to ich rdzenni mieszkańcy – Samowie.

edytuj Polityka

Zobacz więcej w osobnym artykule: Ustrój polityczny Finlandii.

Finlandia jest republiką pół prezydencką.

Głową państwa jest prezydent (od 2000 roku ten urząd sprawuje Tarja Halonen), wybierany przez społeczeństwo w bezpośrednich wyborach na sześcioletnią kadencję i może być wybrany na najwyżej dwie, następujące po sobie, kadencje. W kompetencjach prezydenta zawiera się, między innymi, mianowanie premiera i na jego wniosek ministrów. Mianuje kanclerza sprawiedliwości, przewodniczącego i członków Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także arcybiskupa i biskupów Kościoła ewangelicko-augsburskiego. Posiada możliwość rozwiązania parlamentu, prawo kontroli administracji, prawo inicjatywy ustawodawczej i veta ustawodawczego. Jest również najwyższym zwierzchnikiem sił zbrojnych.

Parlament (Eduskunta) jest wybierany przez społeczeństwo na czteroletnią kadencję i liczy 200 osób.

Rząd (Rada Państwa)

Konstytucja

Do 1 marca 2000 roku w skład konstytucji wchodziło pięć ustaw konstytucyjnych:

1 marca 2000 roku weszła w życie nowa konstytucja, zaakceptowana przez Eduskuntę wymaganą większością 2/3 głosów dwukrotnie w 1999 roku (zmiana konstytucji musi zostać uchwalona i potwierdzona przez nowo wybrany parlament).

Partie polityczne

edytuj Gospodarka

Finlandia była do XX wieku raczej krajem zacofanym. Po II wojnie światowej gospodarka kraju była silnie związana z gospodarką Związku Radzieckiego. Z drugiej strony jednak Finlandia dzięki temu, a także dzięki sąsiedztwu Szwecji i Norwegii, stała się państwem socjalnym z prywatną własnością, ale wysokimi podatkami, z których finansuje się badania, edukację, służbę zdrowia itd.[1] Podatki stanowią 45% PKB [2] i jest to poziom najwyższy na świecie po krajach nordyckich, które mają podatki nieco wyższe niż 50% PKB. Najbardziej znaną fińską firmą jest Nokia, która posiada 35% światowego rynku telefonii komórkowej (1. miejsce na świecie). W Finlandii stworzony został także system operacyjny Linux. Fińskie, nominalne PKB per capita w 2005 wynosiło 40 197 dolarów, dając Finlandii 12. miejsce na świecie, a PKB per capita zmierzone parytetem siły nabywczej 34 tys. 819 dolarów., dając jej także 12. miejsce na świecie. Eksport wynosił nieco ponad 80 miliardów dolarów. Wskaźnik Giniego, czyli poziom rozpiętości w dochodach, wynosi 26.9 i jest jednym z najniższych na świecie. W 2004 roku Finlandia zajęła pierwsze miejsce w rankingu konkurencyjności Światowego Forum Ekonomicznego.

Wydobywa się rudy miedzi, cynku, żelaza, chromu i niklu. Podstawowe gałęzie przemysłu, to przemysł:

Rolnictwo to przede wszystkim:


edytuj Podział administracyjny

Zobacz więcej w osobnym artykule: Podział administracyjny Finlandii.

Ma charakter dwustopniowy. Finlandia podzielona jest na 6 województw (na czele każdego stoi wojewoda wyznaczany przez prezydenta) i 455 gmin.

herb prowincja (lääni) nazwa fińska stolica powierzchnia
w km²
ludność (2003)
1 Finlandia Południowa Etelä -
Suomen lääni
Hämeenlinna 34 378 2 116 914
2 Finlandia Zachodnia Länsi -
Suomen lääni
Turku 74 185 1 848 269
3 Finlandia Wschodnia Itä -
Suomen lääni
Mikkeli 48 726 582 781
4 Oulu Oulun lääni Oulu 98 946 458 504
5 Laponia Lapin lääni Rovaniemi 57 000 186 917
6 Wyspy Alandzkie Ahvenanmaa maakunta Mariehamn 6 784 26 000

edytuj Historia

Zobacz więcej w osobnym artykule: Historia Finlandii.

edytuj Historia w datach

edytuj Starożytność

edytuj IX wiek

edytuj XII-XIII wiek

edytuj XIV wiek

edytuj XV wiek

edytuj XVI wiek

edytuj XVII wiek

edytuj XVIII wiek

edytuj XIX wiek

edytuj XX wiek

edytuj XXI wiek

edytuj Religia

Od 1923 roku fińska konstytucja gwarantuje wolność religijną. Fiński Kościół Ewangelicko-Luterański i fińska Cerkiew prawosławna mają status kościołów narodowych. Dzięki temu mają specjalne przywileje, wierni płacą na ich rzecz podatki w wysokości 1% lub 2% dochodów, z czego później te kościoły finansują działalność charytatywną. 85% Finów należy do jakiegokolwiek kościoła. 83% należy do Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego, 1,1% Finów należy do wschodniego Kościoła Prawosławnego. 50 tys. osób to zielonoświątkowcy, 19 tys. to świadkowie Jehowy, katolicy to 8 tys., głównie obcokrajowcy, 3 tys. to mormoni, żydzi to 1,5 tys. osób. Tylko 2% luteran chodzi do kościoła co tydzień, a 10% co miesiąc. Odsetek osób wierzących w Boga i uznających podstawowe prawdy religii chrześcijańskiej jest wyższy, niż w innych państwach skandynawskich; częstsze są też, pomimo niskiego uczestnictwa w nabożeństwach, prywatne praktyki religijne[3].

edytuj Edukacja

W ostatnich studiach PISA, prowadzonych przez OECD, fińscy uczniowie we wszystkich dziedzinach poza matematyką, w której byli drudzy, zajęli pierwsze miejsca na świecie[4]. Fiński system edukacji został zreformowany na początku lat siedemdziesiątych z modelu niemieckiego, który został uznany za niewydajny. Prawie wszystkie szkoły w Finlandii to szkoły państwowe, a za szkoły niepaństwowe nie płaci się, gdyż finansuje je państwo. Również wszystkie uniwersytety są państwowe; kilka z istniejących obecnie uniwersytetów to upaństwowione uniwersytety, które kiedyś znajdowały się w rękach prywatnych. W fińskich szkołach nie stawia się ocen, nie można zostawić dziecka na drugi rok w tej samej klasie, istnieje zakaz udzielania prywatnych korepetycji (tylko przez nauczycieli uczących w państwowej szkole swoim uczniom), a także zakaz dyskryminacji z jakiegokolwiek powodu: pochodzenia, stanu majątkowego rodziców itd. Za ciekawostkę można uznać fakt, że bardzo podobny system z ograniczoną liczbą egzaminów istniał przez pewien czas w Związku Radzieckim[5].

edytuj Galeria

edytuj Kultura

Fińscy laureaci Nagrody Nobla:

Fiński epos narodowy:

Najpopularniejszy utwór dziecięcy:

Najwybitniejszy kompozytor:

Przypisy

edytuj Zobacz też

Wikinews
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Finlandii

edytuj Linki zewnętrzne