Jakas reklama 

 

Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: wspólnota autonomiczna Madryt.
Madryt
Herb
Herb miasta Flaga miasta
Nazwa oficjalna Madryt
Państwo Hiszpania Hiszpania
Wspólnota autonomiczna Flaga Madryt
Prowincja Madryt
Comarca -
Gmina Madryt
Kod pocztowy 28001-28080
Położenie 40°23′ N
3°41′ W
Powierzchnia 607 km²
Wysokość 667 m
Rzeki Manzanares
Liczba mieszkańców 3 573 729 (2008)[1]
Gęstość zaludnienia 5 325 os./km²
Alkad Alberto Ruiz Gallardón (PP)
Ważne święta Virgen de la Almudena, 9 listopada
Położenie na mapie Hiszpanii
Położenie na mapie Hiszpanii
Strona internetowa miasta

Madryt (hiszp. Madrid) – stolica i największe miasto Hiszpanii, położony w środkowej części kraju u podnóża Sierra de Guadarrama (Wyżyna Kastylijska) nad rzeką Manzanares.

Obszar administracyjny 607 km², liczba ludności 3,25 mln (2007), stolica regionu autonomicznego (comunidad autónoma) o tej samej nazwie (powierzchnia 7993 km², ludność 6,3 mln).

Spis treści

edytuj Pochodzenie nazwy miasta

Istnieje kilka teorii dotyczących pochodzenia nazwy "Madryt". Według legendy Madryt został założony przez Ocno Bianora (syna króla Toskanii i Mantui Tyrrheniusa); został on pierwotnie nazwany "Metragirta" lub "Mantua Carpetana", inni zaś twierdzą, że pierwotną nazwą tego miasta była "Ursaria", ze względu na dużą liczbę tych zwierząt, które zostały znalezione w sąsiednich lasach, które wraz z drzewkiem truskawkowym ( "madrono" w języku hiszpańskim) stały się herbem miasta od czasów średniowiecza [2]. Niemniej jednak, obecnie powszechnie uważa się, że obecna nazwa miasta pochodzi z II wieku p.n.e, kiedy to Imperium Rzymskie ustanowiło osadę nad brzegiem rzeki Manzanares. Termin Madryt przechodził w różnych okresach historii ewolucje związane ze swą nazwą. W VII wieku Islamskiego podboju Półwyspu Iberyjskiego zmieniono nazwę na "al-Majrīṭ" (z arabskiego المجريط - "Mayra"), co oznaczało odniesienie wody (w tym przypadku rzeki Manzanares) jako "drzewa" lub "dawcy życia". We współczesności nazwa "Madrid" ("Madryt" w jęz. polskim) wyewoluowała od słowa "Matrit" w języku mozarbic, która to nazwa jest używana w chwili obecnej [3].

edytuj Historia

Historyczny Pałac Królewski w Madrycie

Pierwsza wzmianka o mieście, powstałym wokół mauretańskiego zamku Madżrid, pochodzi z X w. Zdobyty w 939 przez króla aragońskiego Ramira II, następnie odbity przez Maurów i w 1083 ostatecznie przejęty przez króla kastylijskiego Alfonsa VI. Prawa miejskie w 1118. Osada rozwijająca się przy fortecy przyczyniła się do powstania miasta. Jednak przez pierwsze pięć wieków miasto nie miało większego znaczenia. Okres wzrostu znaczenia miasta jako ośrodka handlowego rozpoczął się w XVI wieku.

Centralne położenie w Kastylii sprzyjało wzrostowi znaczenia politycznego. Dwukrotnie w XVI wieku (1524, 1528) zwoływano do Madrytu posiedzenia kortezów, mimo że stolicą kraju było Toledo.

W 1561 po dokonaniu rozbudowy Alkazaru, król Filip II przeniósł stolicę kraju z Toledo do Madrytu. Następnie rozpoczęto (1563) budowę Eskurialu, położonego niedaleko od Madrytu zespołu pałacowego. Miasto wkrótce stało się największym ośrodkiem handlowym i gospodarczym kraju. W XVII wieku rozbudowane i unowocześnione. W latach 1851-1864 otrzymało pierwsze połączenie kolejowe z Aranjuez. Na przełomie XIX i XX Madryt przebudowano rozbierając stare fortyfikacje miejskie, unowocześniono ciągi komunikacyjne. W latach 1873-1874 Madryt był stolicą pierwszej Republiki Hiszpańskiej.

W okresie wojny domowej (1936-1939) Madryt był jednym z głównych ośrodków sił republikańskich. Obie strony toczyły o niego ciężkie walki. Wobec zagrożenia rząd republikański z czasem przeniósł się do Walencji. 28 marca 1939 zajęty przez wojska generała F. Franco.

Heraldyczny symbol miasta, wykonany z brązu przez rzeźbiarza Antonio Navarro Santafé w 1966r.

Po II wojnie światowej nastąpił szybki wzrost i rozbudowa miasta. Obecnie wiele firm przenosi swe siedziby właśnie do Madrytu, ze względu na jego centralne położenie i dynamiczny rozwój przemysłowy i gospodarczy.

Centrum Madrytu dzieli się na: Stary Madryt oraz Madryt Burboński. O miano serca miasta konkurują ze sobą znajdujące się w starej części miasta plac Puerta del Sol oraz plac Plaza Mayor, który to z kolei słynie z procesów inkwizycyjnych przeprowadzanych na nim aż do końca zniesienia inkwizycji w 1834 r. Również w tej części miasta znajduję się Pałac Królewski zamieszkiwany zarówno przez Habsburgów jak i przez Burbonów.

11 marca 2004 islamscy terroryści przeprowadzili zamach w wagonach należących do podmiejskich linii kolejowych. W eksplozjach bomb zginęło 190 osób (w tym czworo Polaków), a 2057 zostało rannych.

edytuj Geografia

edytuj Położenie geograficzne

Madryt jest w centralnej części Półwyspu Iberyjskiego. Współrzędne miasta to 40° 26 'N 3° 41' W, zaś jego średnia wysokość nad poziomem morza to 667 m. W kontekście geograficzne i klimat w Madrycie jest Submeseta Południowej, w Central Plateau. Miasto leży kilka kilometrów od łańcucha górskiego Sierra de Guadarrama, pod względem hydrologicznym leży w basenie rzeki Tag.

edytuj Klimat

Region Madrytu posiada umiarkowany klimat kontynentalny, przejściowo śródziemnomorski. Zimy są tu chłodne, często występują temperatury poniżej 0°C, także w porze zimowej każdego roku występują opady śniegu. Styczeń jest najzimniejszym miesiącem w Madrycie (2-10°C). Lato charakteryzuje się występowaniem wysokich temperatur w granicach 30°C, w lipcu często może osiągnąć dochodzić nawet do 40°C. Ze względu na położenie miasta na dużych wysokościach, Madryt posiada dość wysokie amplitudy temperatur między nocą a dniem, noce są chłodniejsze, co prowadzi do obniżenia średniej w miesiącach letnich. Opady latem są dość rzadkie, większość opadów występuje jesienią i wiosną[4]. Maksymalna roczna średnia temperatura wynosi 19,5°C. Średnie roczne sumy opadów wynoszą tu 435 mm.

Klimatogram obserwacji meteorologicznych w Parku Retiro
Klimatogram obserwacji meteorologicznych na lotnisku Barajas
Rzeka Manzanares przepływająca przez Madryt

Obserwacje temperatur w Parku Retiro

Lata 1971-2000 sty lut mar kwi maj cze lip sie wrz paź lis gru Średnia
Temperatura
maksymalna (°C)		 9,7 12,0 15,7 17,5 21,4 26,9 31,2 30,7 26,0 19,0 13,4 10,1 19,4
Temperatura
minimalna (°C)		 2,6 3,7 5,6 7,2 10,7 15,1 18,4 18,2 15,0 10,2 6,0 3,8 9,7
Opady (mm) 37 35 26 47 52 25 15 10 28 49 56 56 436

Obserwacje temperatur na lotnisku Madryt-Barajas

Lata 1971-2000 sty lut mar kwi maj cze lip sie wrz paź lis gru Średnia
Temperatura
maksymalna (°C)		 10,6 12,9 16,3 18,0 22,3 28,2 33,0 32,4 27,6 20,6 14,7 11,0 20,6
Temperatura
minimalna (°C)		 0,3 1,5 3,2 5,4 8,8 13,0 16,1 16,0 12,7 8,3 3,8 1,8 7,6
Opady (mm) 33 34 23 39 47 26 11 12 24 39 48 48 386

edytuj Hydrologia

Główną rzeką, która przepływa przez Madryt jest rzeka Manzanares. Manzanares u stóp wsi Manzanares el Real tworzy zalew Santillana, który jest jednym z najważniejszych źródeł wody pitnej dla Madrytu. Oprócz niej w Madrycie i jego okilicach występują liczne małe rzeczki i strumyki, tak jest w przypadku strumieni La Moraleja de la Vega, lub Valdelamasa, Viñuelas, które wpadają bezpośrednio do rzeki Jarama, a ta zaś uchodzi do rzeki Guadarrama.

edytuj Podział administracyjny miasta

Madryt administracyjnie jest podzielony na 21 okręgów, te zaś są z kolei podzielone na 128 obwodów.

Podział administracyjny Madrytu
  1. Centro (Centrum): Palacio, Embajadores, Cortes, Justicia, Universidad, Sol.
  2. Arganzuela: Paseo Imperial, Acacias, Chopera, Legazpi, Delicias, Palos de la Frontera, Atocha.
  3. Retiro: Pacífico, Adelfas, Estrella, Ibiza, Jerónimos, Niño Jesús.
  4. Salamanca: Recoletos, Goya, Fuente del Berro, Guindalera, Lista, Castellana.
  5. Chamartín: El Viso, Prosperidad, Ciudad Jardín, Hispanoamérica, Nueva España, Pza. Castilla.
  6. Tetuán: Bellas Vistas, Cuatro Caminos, Castillejos, Almenara, Valdeacederas, Berruguete.
  7. Chamberi: Gaztambide, Arapiles, Trafalgar, Almagro, Vallehermoso, Ríos Rosas.
  8. Fuencarral-El Pardo: El Pardo, Fuentelarreina, Peñagrande, Barrio del Pilar, La Paz, Valverde, Mirasierra, El Goloso.
  9. Moncloa-Aravaca: Casa de Campo, Argüelles, Ciudad Universitaria, Valdezarza, Valdemarín, El Plantío, Aravaca.
  10. Latina: Los Cármenes, Puerta del Ángel, Lucero, Aluche, Las Águilas, Campamento, Cuatro Vientos.
  11. Carabanchel: Comillas, Opañel, San Isidro, Vista Alegre, Puerta Bonita, Buenavista, Abrantes.
  12. Usera: Orcasitas, Orcasur, San Fermín, Almendrales, Moscardó, Zofio, Pradolongo.
  13. Puente de Vallecas: Entrevías, San Diego, Palomeras Bajas, Palomeras Sureste, Portazgo, Numancia.
  14. Moratalaz: Pavones, Horcajo, Marroquina, Media Legua, Fontarrón, Vinateros.
  15. Ciudad Lineal: Ventas, Pueblo Nuevo, Quintana, La Concepción, San Pascual, San Juan Bautista, Colina, Atalaya, Costillares.
  16. Hortaleza: Palomas, Valdefuentes, Canillas, Pinar del Rey, Apóstol Santiago, Piovera.
  17. Villaverde: San Andrés, San Cristóbal, Butarque, Los Rosales, Los Ángeles (Villaverde).
  18. Villa de Vallecas: Casco Histórico de Vallecas, Santa Eugenia.
  19. Vicálvaro: Casco Histórico de Vicálvaro, Ambroz.
  20. San Blas: Simancas, Hellín, Amposta, Arcos, Rosas, Rejas, Canillejas, Salvador.
  21. Barajas: Alameda de Osuna, Aeropuerto, Casco Histórico de Barajas, Timón, Corralejos.

edytuj Obszar metropolitarny

Wokół miasta, rozciąga się szereg miast, które w pewnym sensie zależy są zależne od Madrytu. Zgodnie z projektem obszaru miejskiego Hiszpanii 2005 - AUDES5, obszar metropolitarny Madrytu skupia Madryt oraz czterdzieści okolicznych gmin, liczy 5.843.031 mieszkańców i zajmuję powierzchnię 4.609,7 km², co stanowi gęstość 1.021,6 mieszkańców na km² [5]. Jest to największa aglomeracja w Hiszpanii i trzecia co do wielkości w Unii Europejskiej.

edytuj Lokalne władze

Obecny burmistrz miasta Alberto Ruiz-Gallardón

Rada miejska składa się z 55 radnych (Concejales), jednym z nich jest burmistrz miasta (Alcalde), obecnie funkcję to sprawuje Alberto Ruiz-Gallardón Jiménez.

Burmistrz wraz z radą miasta jest najwyższym organem politycznym w sprawie reprezentacji obywateli w gminnym rządzie, gdyż odnosi się do debaty na temat polityki lokalnej i podejmowania strategicznych decyzji.

Rada miasta jest organem politycznym reprezentacji obywateli w miejskiej administracji, rada zajmuje się kwestiami podakowymi miasta, zatwierdzeniem zmian dekretów i rozporządzeń, zatwierdzeniem budżetu miasta, usługami itp... [6]

edytuj Demografia

Współcześnie Madryt liczy 3.273.729 mieszkańców. Ludność Madrytu ogólnie wzrosła od kiedy miasto stało się stolicą kraju w połowie XVI wieku i ustabilizowała się na poziomie około 3 milionów z w okresie początku lat 70.

Od około 1970 do połowy 1990 roku populacja miasta spadła. Zjawisko to dotyczyło również Barcelony i innych miast europejskich, w części sytuacja ta spowodowana była wzrostem kosztów utrzymania w mieście oraz rozwój i urbanizacja terenów wiejskich i podmiejskich.

Demograficzny boom i wzrost ludności w Madrycie odnotowuje się pod koniec lat 1990 i na początku 2000 r. ze względu na międzynarodową imigrację i duży napływ ludności w związku z silnym wzrostem gospodarki hiszpańskiej. Dla przykładu, według danych spisu ludności, liczba ludności miasta wzrosła o 271.856 między 2001 i 2005 rokiem[7].

Obecnie stolica Hiszpanii, przyciąga wielu imigrantów z całego świata. 83,8% mieszkańców miasta to rodowici Hiszpanie. Najwięcej imigrantów pochodzi z krajów Ameryki łacińskiej, Europy, Azji, Afryki zachodniej i północnej, główniej z krajów należących do Maghrebu, populację imigrantów w Madrycie szacuje się na 16,2% w stosunku do ogółu całkowitej liczby mieszkańców[8]. Największe grupy imigrantów stanowią: Ekwadorczycy (104 184 tys.), Marokańczycy (99 242 tys.), Rumuni (54 875 tys.), Kolumbijczycy (35 971 tys.), Peruwiańczycy (34 083 tys.), Chińczycy (22 500 tys.), Mauretańczycy (12 144 tys.). Istnieją również inne społeczności rezydujący w znacznych ilościach m.in.: Gwinejczycy, Boliwijczycy, Bułgarzy, Polacy, Filipińczycy.

edytuj Gospodarka

Madryt nocą - widok z Parku San Isidro

Madryt pełni funkcję głównego ośrodka kulturalnego i naukowego, jest też najważniejszym ośrodkiem przemysłowym kraju. Główny ośrodek biznesu i handlu międzynarodowego. Jedno z największych centrów finansowych Europy i świata oraz największe centrum finansowe Hiszpanii. Znajduję się tu polityczne centrum całej Hiszpanii. Główny ośrodek wielkiego okręgu przemysłowego. Dobrze rozwinięty przemysł elektrotechniczny, maszynowy, włókienniczy i spożywczy, a także przemysł materiałów budowlanych i środków transportu (zakłady produkcji samochodów i taboru kolejowego). Ważną gałąź stanowi przemysł chemiczny. Dobrze rozwinięty handel i rzemiosło. Istnieją tu też zakłady papiernicze, wydawnictwa i wytwórnie filmowe. Centrum komunikacyjne – sieć drogowa i kolejowa promieniście rozchodzi się ku wybrzeżom morskim i granicom państwa. Czwarty co do wielkości port lotniczy kontynentu europejskiego – Barajas (ponad 52 mln pasażerów w 2007). Rozwinięta baza turystyczna. Madryt jest najszybciej rozwijającym się miastem w Hiszpanii, obecnie ulokowanych jest tu wiele przedsiębiorstw i koncernów na skalę światową, wiele firm przeniosło tu swoje siedziby głównie z Barcelony. Począwszy od 1992 r. Madryt zaznaczył bardzo znaczny wzrost w sektorze usług. Obecnie Madryt odnotowuje najwyższy wzrost gospodarczy w całym kraju. Występuje tu najniższa stopa bezrobocia (1,4%). [9]

Ważny ośrodek polityczny i kulturalno-naukowy. Liczne szkoły wyższe (największy w kraju uniwersytet) oraz placówki naukowo-badawcze.

edytuj Gwałtowny rozwój

Plaza Mayor
Paseo de la Castellana

W latach 30. ubiegłego stulecia miasto zostało zmodernizowane i znacznie odnowione co było równoznaczne ze znacznym rozrostem i powiększeniem się miasta: ulice zostały oświetlone, wybudowano też wiele nowych budynków. W drugiej połowie XIX wieku, pod nadzorem Marquesa de Salamanca, podjęto prace nad rozbudową północnej części miasta. W roku 1872 na północ od Calle de Alcala wybudowano 28 nowych ulic. Dzielnica ta do dziś nosi nazwę Salamanca i jest uważana za jedną z najładniejszych i najelegantszych części (barrios) Madrytu oraz jedna z najładniejszych na całym świecie. Na początku XX wieku miasto wciąż się rozbudowywało i powiększało. W 1910 roku wybudowano nową główną ulicę Gran Vía, która oddzielała barrio San Bernardo od Calle de Alcala i biegła dalej do położonej w samym centrum miasta Plaza de España.

W czasie hiszpańskiej wojny domowej w latach (1936-1939) Madryt, który był silnym ośrodkiem republikańskim, lecz został poważnie zniszczony. Wojska generała Franco przez dwa i pół roku oblegały miasto i kiedy w końcu wdarły się do centrum, wojnę uznano za zakończoną. W czasie panowania frankistów, od zakończenia wojny aż do śmierci Franco w 1975 roku, Grań Via nosiła nazwę Avenida Jose Antonio de Primo de Rivera, na cześć założyciela hiszpańskiej partii nacjonalistycznej. Po zwycięstwie sił demokratycznych i restauracji monarchii (na tronie zasiadł król Jan Karol), wszystkim przemianowanym przez frankistów ulicom przywrócono ich dawne nazwy. Koniec wojny domowej stał się dla Madrytu początkiem kolejnego okresu odnowy i rozbudowy. Było to możliwe między innymi dzięki temu, że Hiszpania nie brała aktywnego udziału w II wojnie światowej. W latach 1948-1951 gwałtownie wzrosła liczba mieszkańców tego miasta. Obecnie sam Madryt liczy 3,3 mln mieszkańców a jego aglomeracja 6 mln mieszkańców i ciągle rośnie. Po wstąpieniu Hiszpanii do UE ranga oraz znaczenie Madrytu na arenie światowej znacznie wzrosło.

edytuj Ekonomia

Rok Euro
1998 56.076.454€
1999 60.573.828€
2000 66.535.412€
2001 71.595.433€
2002 75.334.358€
2003 79.784.603€

w 2003 r. Madryt miał PKB 79.785.000.000 €, co stanowi 10% dochodu narodowego. Najważniejszym sektorem gospodarki jest sektor usług, który stanowi 85,09% udziału w gospodarce miasta, w tym sektorze zawierają się usługi finansowych (31,91% całkowitego PKB) oraz działalność handlowa (31,84% całkowitego PKB). Reszta PKB pochodzi z przemysłu (8,96% łącznego PKB), sektoru budownictwa (5,93% łącznego PKB). Rolnictwo ma bardzo niski wpływ na PKB stanowi jedynie jedynie 0,03% łącznego PKB. PKB na 1 mieszkańca wyniósł w 2005 r. 35.372 USD. PKB w ostatnich latach rośnie na poziomie wyższym niż w pozostałej części kraju, co jest związane z tym, że miasto jest jednym z głównych czynników napędzających hiszpańską gospodarkę.

Branża przemysłowa jest obecnie coraz mniej obecna w mieście, rozprowadzając swe usługi na przedmieścia oraz tereny okolicznych gmin, związane jest to procesem odciążeniem miasta od przemysłu i przeniesie go na okoliczne gminy lub w pobliża granic miasta, tworząc tam parki przemysłowe. Tym niemniej, przemysł nadal ma ważną pozycję we wzroście PKB miasta.

Sektor usług prowadzi się działalność gospodarczą w Madrycie z 85% całkowitego PKB, zatrudnia 2/3 siły roboczej mieszkańców miasta i aglomeracji. Do głównych pracodawców w tym sektorze są: centralna administracja państwa i administracja finansowa (Madryt jest siedzibą dużej części firm działających w całej Hiszpanii, ponad połowa krajowego kapitału finansowego). Duży wpływ ma także wprowadzenie nowych technologii. pracodawcami w Madrycie są: lotniska i IFEMA (Institución Ferial de Madrid). Ponadto, turystyka odgrywa ważną rolę w gospodarce miasta, Madryt jest jednym z najczęściej odwiedzanych miast w Europie za Paryżem, Londynem i Rzymem, oraz najczęściej odwiedzanym miastem w Hiszpanii. Obecnie w budowie jest Strefa Biznesowa Czterech Wież - duży obszar biznesowy.

edytuj Turystyka

Biblioteka Narodowa
Hotel Puerta América

Madryt otoczony jest niewielką prowincją zwaną Comunidad de Madrid. Stolica Hiszpanii dzieli się na dwie dzielnice tj: Stary Madryt; Madryt Burboński. Madryt znany jest z bogatych muzeów zwłaszcza Prado – jednego z najważniejszych w świecie. Ponadto: Pałac Królewski (XVIII wiek), Pałac Sprawiedliwości (1758), Pałac Senatu, Pałac Kongresowy (1843), Puerta de Alcalá (1778), katedra Almudena (1993), kościół San Pedro el Real (XV wiek), katedra San Isidoro el Real (XVII wiek), klasztor Descalzas Reales (XVI wiek), park Casa de Campo o powierzchni 1447 ha z Fontanną Księcia (1725), mosty, m.in. Toledański (1720-1732), Segovia (1584).

Wiele nowoczesnych budowli wzniesiono po II wojnie światowej (Palacio de Communicaciones, Palacio Nuevos Ministerios, stadion Santiago Bernabéu, dworzec Chamartín, arterie komunikacyjne). Nowoczesne osiedla mieszkaniowe i przemysłowe na peryferiach (Getafe, Alcorcón, Alcalá de Henares).

Na południowy zachód od Madrytu znajduje się mauzoleum ofiar wojny domowej – Monumento Nacional de Santa Cruz del Valle de los Caidos (Św. Krzyż w Dolinie Poległych).

Madryt ma ponad 40 parków i ogrodów. Na uwagę zasługują zwłaszcza: ogród botaniczny (założony w 1781 r.) i parki położone nad brzegami rzeki Manzanares na zachodzie i w okolicach Prado na wschodzie. Wielką atrakcją turystyczną jest też świątynia Deboda. staroegipska budowla sprowadzona w czasach budowy tamy asuańskiej i pieczołowicie odtworzona w pobliżu Rosales. Rozciąga się z niej widok na całe miasto.

W Madrycie znajduje się największa w Hiszpanii arena, na której odbywają się walki byków – Las Ventas może pomieścić 23 tysiące widzów. Adepci sztuki matadorskiej toczą tu swe pierwsze walki w czasie specjalnych uroczystości inicjacyjnych. Wielką popularnością wśród mieszkańców Madrytu cieszy się też oczywiście piłka nożna, podobnie jak w całej Hiszpanii. W mieście funkcjonują dwa potężne kluby piłkarskie: Real Madryt i Atlético Madryt. Stadion Atlético, Vicente Calderón, może pomieścić 70 tysięcy widzów, a stadion Realu, Santiago Bernabéu, 80 tysięcy.

edytuj Zabytki

Puerta del Sol nocą

Madryt leży 600 m n.p.m. i jest najwyżej usytuowaną stolica Europy. Sercem miasta jest Puerta del Sol (Brama Słońca) - jest to owalny plac otoczony ze wszystkich stron kremowymi XVIII-wiecznymi domami. Jest to hiszpański "kilometr zero", oznaczony płytą chodnikową naprzeciwko wieży zegarowej- punkt od którego mierzy się wszystkie odległości. Na środku placu znajduje się posąg brązowego niedźwiedzia, który zjada owoce z drzewa poziomkowego, jest to ulubione miejsce randek. W sylwestra o północy zbierają się tu mieszkańcy, by zgodnie z tradycją zjeść 12 winogron, jedno po każdym uderzeniu zegara. Na chodniku przed bramą znajduje się oznaczenie Kilometra Zero, od którego liczą się główne drogi Hiszpanii. U wylotu Calle del Carmen - jednej z promieniście odchodzących od placu ulic - stroi trójwymiarowy herb Madrytu, niedźwiedź zjadający owoce z drzewka poziomkowego.

Atrakcję stanowi również Plaza Mayor (Główny Plac), która jest piękną pozostałością z XVII w, i choć przestała już być centrum miasta przyciąga wielu mieszkańców. Mówi się o nim "teatr pod niebem Madrytu". Jest przestronna, wybrukowana i zamknięta dla ruchu kołowego, a więc jest miejscem przyjemnym gdzie można spokojnie wypić kawę i popatrzeć jak świat toczy się swoim biegiem. Plaza Mayor jest symbolem Madrytu. Dziewięć bram otwiera się na plac wzniesiony na kolumnadach. Można tu zobaczyć m.in. freski na Casa de la Panaderia, tutaj znajduję się pomnik Filipa III na koniu. W pobliżu Plaza Mayor znajduję się wiele ciekawych miejsc takich jak: Torre de los Lujanes, Casa de Cisneros, Casa de la Villa, Pałac Abrantes, Mercado de San Miguel, Arco de Cuchilleros, Basilica de San Miguel, zakon Jeronimos del Corpus Christi, Plaza de la Villa.

Pałac Królewski
Madrycka katedra La Almudena
Gran Vía
Fontanna z posągiem bogini płodności Kybele, na Plaza de Cibeles
Widok na Plac Kolumba
Puerta de Alcalá
Madrycka arena do walki byków Plaza de Toros de las Ventas
Pałac Kryształowy
Metrópolis
Most Puente de Segovia nad rzeką Manzanares
Plaza de Oriente

Istotnym elementem Madrytu jest Palacio Real (Pałac Królewski) - po tym jak w Wigilię Bożego Narodzenia 1734r. spłonął doszczętnie alkazar Habsburgów, Filip rozpoczął budowę gmachu bardziej odpowiadającego potrzebom dynastii Burbonów. Pałac wznosi się na pozostałościach starożytnego zamku obronnego Alcazar pochodzącego z epoki Habsburgów. Pałac został zaprojektowany przez włoskich mistrzów: Sacchettiego i Sabatiniego. Wnętrza zajmują: Farmacia Real, pełna szklanych pojemników z egzotycznymi medykamentami; Museo de la Real Armería, w którym można zobaczyć miecze Cortésa i Ferdynanda Katolickiego, piękny Salon Tronowy, Salon Kolumnowy oraz wytworne apartamenty. Na zewnątrz mieszczą się wyjątkowe Ogrody Sabatiniego i Campo del Moro oraz plac Plaza de la Armeria. Ostatnim stałym mieszkańcem Palacio Real był Alfons XIII. Obecna rodzina królewska woli skromniejsze lokum za miastem a wię budowla pełni tylko funkcje reprezentacyjne. Istotną częścią Pałacu Królewskiego jest Sala Tronowa, w której znajdują się trony sporządzone specjalnie dla współcześnie panującego króla Juana Carlosa i królowej Zofii. Przed bramą stoi honorowa straż, a uroczyste zmiany warty odbywają się pomiędzy godziną 12 a 13 w pierwszą środę miesiąca. Na przeciw Pałacu Królewskiego znajduje się Teatr Królewski wskrzeszony w 1997 roku jako teatr liryczny. W okolicach znajdują się inne ciekawe obiekty takie jak: klasztor Descalzas Reales, Plaza de Oriente, Senat, kościół San Ginem, Puerta del Sol.

Kościół San Isidro - został zaprojektowany przez Pedro Sancheza na wzór Il Gesu de Roma w Rzymie, pochodzi on za czasów króla Filipa IV. W okolicy kościoła San Isidro zwiedzić można inny ciekawy kościół San Pedro el Viejo o el Real. Warto także zobaczyć Capilla del Obispo, Muzeum San Isidro, Puerta del Toledo oraz słynny most Toledo.

La Almudena - to katedra madrycka, ukończona w roku 1992 r., na pięćsetlecie odkrycia Ameryki, zaś jej budowę rozpoczęto pod koniec XIX wieku. W nocy, dzięki wspaniałemu oświetleniu, jej białe ściany mienią się feerią barw. Pełna nazwa tej świątyni to Nuestra Senora de la Almudena. Zewnątrz budowla zdobiona jest w stylu neoklasycznym, podczas gdy wewnątrz dominuje klimat neogotycki. Krypta jest z kolei w stylu neoromańskim. Jest to pierwsza hiszpańska katedra poświęcona przez Papieża i pierwsza, którą Jan Paweł II poświęcił poza Rzymem. Znajduje się w centrum miasta.

Plaza de España (pol. Plac hiszpański) - zamknięty z dwóch stron wysoki wieżowcami jeden z głównych placów Madrytu. Po środku placu hiszpańskiego znajduję się wysoki biały cokół - pomnik Cervantesa, przed nim na postumencie wzniesiono wielkie posągi Don Quijote'a i Sancho Panzy wraz z ich wiernymi wierzchowcami, po bokach zaś dwie rzeźby z piaskowca przedstawiają ukochaną rycerza - Dulcyneę.

Gran Vía - jest jedną z najbardziej reprezentacyjnych arterii Madrytu. Ciągną się wzdłuż niej wysokie budynki o ciekawej architekturze - niektóre zwieńczone wieżami. Całości dopełniają sklepy, restauracje, kina, hotele.

Plaza de Cibeles - nazwa tego placu pochodzi od uchodzącej za wizytówkę miasta Fuente de Cibeles, fontanny z posągiem frygijskiej bogini płodności Kybele. Znajduję się tu również Palacio de Comunicaciones, czyli gmach poczty głównej, oraz neobarokowy Palacio de Linares, mieszczący instytucje związane z Ameryką Łacińską.

Plaza Cánovas del Castillo - plac ten rozpoczyna aleję zwaną Paseo del Prado; jego środek zajmuje Fuente de Neptuno - Fontanna Neptuna. W pobliżu mieści się Muzeum Prado, Muzeum Thyssen-Bornemisza posiadające eksponaty z malarstwa zachodnioeuropejskiego w czasach XV - XX w. i klasycystyczny Congreso de los Diputados, czyli Kortezy, niższa izba parlamentu hiszpańskiego.

Plaza de Colón (pol. Plac Kolumba) - wraz z przylegającym do niego parkiem Jardines de Descubrimiento - stanowi cały węzeł komunikacyjny miasta. Pod placem ma swoją siedzibę Centrum Kulturalne Madrytu, nad nim zaś wznosi się potężna neogotycka kolumna z posągiem odkrywcy Ameryki, otoczona fontanną. Przy placu mieści się także gmach Biblioteki Narodowej i Muzeum Archeologicznego.

Calle de Serrano - to ciąg ulic najelegantszych sklepów w Madrycie; zamyka dzielnicę Salamanca.

Puerta de Alcalá - niegdyś wschodnia brama miasta - dziś wznosi się na ruchliwej Plaza de Independencia. Potężną budowlę z granitu stworzył architekt Karola III, Sabatini; wieńczą ją rzeźby z białego marmuru, otaczają zaś ukwiecone trawniki. Jest jednym z największych symboli Madrytu. Składa się ona z pięciu przejść, trzy z nich z pełnym łukiem a dwa z płaskim łukiem. W najwyższej, centralnej części jest płyta kamienna upamiętniająca rok budowy oraz króla Karola III, uwieńczona tarczą z herbem przedstawiającym broń trzymaną przez Sławę i geniusza. Dawniej każde pzejście było okratowanie, które zamykano co dzień o zmierzchu.

Templo de Debod - (Świątynia Debod) to egipska świątynia boga Amona, podarowana Hiszpanom za pomoc przy budowie tamy asuańskiej; mieści się na terenie Parque del Oeste, na skarpie nad rzeką Manzanares. Posiada różne sale, wśród których najważniejsza jest Kaplica zdobiona reliefami, która zachowana jest w oryginalnym stanie i jest to najstarsza część świątyni, gdzie zobaczyćmożna sceny rytuałów.

El Rastro - najsłynniejszy madrycki targ, czynny tylko w niedzielę, zajmuje tereny przy ulicy Ribera de Curtidores, co w języku polskich oznacza Nadbrzeże Garbarzy. Rozciągają się tutaj także na wąskie przecznice, które na swój sposób symbolizują rodzaj towarów, np. meble.

Plaza de Toros de las Ventas - to madrycka arena do walki byków. Zbudowana w latach 1929-1931; jej czerwony mur zdobią łuki i ceramiczne płytki, przed nią zaś ustawiono dwa pomniki sławnych matadorów. Prócz walk odbywają się tu również koncerty rockowe. Mieści ona niemal 25000 widzów i jest to największa arena w całej Hiszpanii oraz jedna z najważniejszych na świecie. Wybudowana została w stylu neomudejar z odkrytej cegły, podstawą jej udekorowania są płytki ceramiczne. Z motywów ornamentalnych wyróżnić należy herby z wszystkich prowincji hiszpańskich. Sezon rozpoczyna się tutaj w marcu a kończy w październiku, zaś walki mają miejsce w niedziele i święta. Przy czym szczególne są uroczystości Świętego Izydora, patrona Madrytu, które trwają od połowy maja do połowy czerwca, kiedy to korridy odbywają się co dzień. Od roku 1951 pod zarządem areny znajduje się Museo Taurino, gdzie wystawiana jest pełna kolekcja przedmiotów związanych z walkami byków i historią areny.

Plaza de Oriente - znajduje się on na wschód od Pałacu Królewskiego w Madrycie. Plaza de Oriente oddzielona jest od pałacu ulicą Bailén, choć obecnie, po przeprojektowaniu plac ten zfasadą wschodnią pałacu stanowi pewną całość.

Biblioteka Narodowa (Biblioteca Nacional) - założona została przez Filipa V w roku 1712 pod nazwą Bilbioteka Królewska. Biblioteka Narodowa powstała w celu szerzenia wiedzy wśród podwładnych i zebrania bibliotek prywatnych. Budowa Gmachu Biblioteki Narodowej, rozpoczęła się w 1866 roku. Fasada na dolnym piętrze jest w stylu doryckim, zaś na górnym piętrze w stylu jońskim. Obecnie jest to jedna z najbogatszych bibliotek pod względem zbiorów bibliograficznych, w zbiorach ok. 6 milionów książek. Zbiory biblioteki podzielone są na zbiory nowe (od roku 1831), księgi dawne (do roku 1830), rękopisy i dokumenty, czasopisma i gazety, ryciny, rysunki i fotografie,mapy i plany, partytury i nagrania dźwiękowe.

Palacio de Cristal - (Pałac Kryształowy) - składa się ze szklanych murów podtrzymywanych jońskimi kolumnami z żelaza. Na zewnątrz wyróżnia się fasada w stylu greckim skierowana w stronę jeziora. Jest to jeden z najbardziej wyróżniających się budynków w ogrodach Parque del Retiro, od lat są w nim wystawiane czasowe ekspozycje współczesnej sztuki.

Metrópolis - to budynek o eleganckiej architekturze i wyjątkowych proporcjach, przy czym wyróżnia się z całości budynku, kopuła z czarnego łupka, ze złotymi wplatanymi zdobieniami, która ukoronowana jest wspaniałą Wiktorią ze skrzydłami. Na drugim piętrze wybudowana została rotunda z podwójnymi kolumnami korynckimi. Te potężne kolumny podtrzymują trzecie piętro udekorowane statuami reprezentującymi handel, rolnictwo, górnictwo i przemysł.

Casón del Buen Retiro (Pałac Dobrego Wypoczynku) - zbudowany w XVII wieku do użytku i dla odpoczynku króla Filipa IV. Od tamtego czasu był on kilkakrotnie remontowany, wciąż jednak zachowuje elementy dawnego budynku, takie jak sufit malowany w XVII wieku przez Lucasa Jordána. Obiekt został przekazany Muzeum Prado i mieści on zbiór malarstwa z XIX wieku.

La Casa de Postas (Królewski Gmach Pocztowy) - nowy gmach pocztowy zbudowany w okresie pomiędzy 1795 i 1800 rokiem o klasycznych cechach, oparty został nie planie nieregularnego pięciokąta zorganizowanego wokół centralnego patia i miał tylko dwa piętra. Ten neoklasyczny budynek mieści dziś oddziały Samorządu Regionu Madrytu.

La Real Casa de Aduanas - (Królewskie Biuro Celne) prace budowlane nad tym obiektem zakończy ły się w 1769 r.Zewnętrzną część stanowiła wówczas fasada o dobrych proporcjach uwieńczona balustradą zbudowaną z cokołu kamiennego oraz szereg różnych okien i frontonów rozmieszczonych symetrycznie. Obecnie jest to siedziba Ministerstwa Finansów.

Muralla de Madrid - są to pozostałości arabskiego muru obronnego z IX i X wieku, oraz innego chrześcijańskiego z XII i XIII wieku. Wewnątrz arabskiego muru znajdowała się twierdza warowna, meczet i dom emira.

Palacio del Congreso - jest to budowla o klasycznych cechach, stworzona na planie prostokąta, na którym rozmieszczone zostały jego sale. Zewnętrzną część wyróżnia fasada główna z korynckim portykiem z sześcioma kolumnami. Lwy znajdujące się po obu stronach schodów wybudowane zostały z dział z brązu przejętych od wroga po pierwszej wojnie z Marokiem w latach 1859-1860.

Palacio del Senado - pałac ten zbudowany został przez Francisca de More z zamiarem pomieszczenia w nim Salonu Kortezów, na miejscu dawnej szkoły Colegio de la Encarnación. Od pierwszych lat XIX wieku i z uwagi na bliskość od pałacu, a dawna uczelnia agustiańska stała się jednym z najbardziej znaczących politycznie budynków w mieście. Posiada on bibliotekę neogotycką z roku 1883.

Puente de Segovia - jest to najstarszy istniejący obecnie w Madrycie most. Jego budowa przypisywana jest architektowi Juanowi de Herrera, który wykonał go w okresie od 1582 do 1584 roku. Składa się on z dziewięciu pełnych łuków z bramą na czele, która wybudowana została w celu nadania wielkości wjazdowi na dwór.

Sociedad General de Autores - budynek, uznany jest za najlepszy przykład madryckiego modernizmu. Wybudowany jako dom-pałac bankiera Longorii, obecnie jest siedzibą Sociedad Generalde Autores (Ogólnego Stowarzyszenia Autorów), posiada fasadę zdobioną motywami roślinnymi o wijących się kształtach.

El Faro de La Moncloa - to niespełna stumetrowa wieża z okrągłym, krytym tarasem widokowym na skraju miasteczka uniwersyteckiego. Widać z niej cały Madryt i góry Guadarrama. W pobliżu mieszczą się budynki rządowe.

Madryt to miasto żyjące głównie nocą. Lokale otwarte są aż do świtu. Największe skupisko barów jest w centrum miasta. Najbardziej uczęszczany jest rejon ulic Huertas i Plaza de Santa Ana oraz okolice Alonso Martinez oraz Plaza de Santa Barbara. Dzielnica Moncloa i Arguelles skupiaja głównie studentów i młodszą klientelę. Madryckie bary proponują różnorodną ofertę muzyczną. Dużą atrakcją jest wizyta w klubach zapraszających śpiewających kompozytorów tzw. cantautores.

edytuj Muzea

Muzeum Paseo del Prado

edytuj Parki

Widok na część Parku Buen Retiro

edytuj Architektura i rzeźba

Brama Św. Vincenta
Nachylone ku sobie budynki Puerta de Europa (Brama Europy). Jedne z ciekawszych rozwiązań architektonicznych.

Niektóre ulice Madrytu są prawdziwymi muzeami rzeźby w plenerze. Działa tutaj Escultura al aire libre de la Castellana - Publiczne Muzeum Sztuki, które w swych zbiorach posiada abstrakcyjne prace, wykonane głównie przez hiszpańskiego artystę Eduardo Chillida.

Począwszy od XVIII wieku, przestrzeń Salón del Prado zdobią monumenty z klasycznych źródeł ikonograficznych, takich jak: Fontanna Alcachofa, las Cuatro Fuentes, Fontanna Neptuna, Fontanna Apolla i pomnik bogini Kybele. Na Plaza de Oriente znajduję się szereg królów Hiszpanii od Wizygotów i różnych średniowiecznych królestw chrześcijańskich. Szczególnie ważnym elementem architektonicznym miasta są majestatyczne pałace i imponujące rezydencje, są one pozostałością po panowaniu w kraju dwóch potężnych rodów Habsburgów i Burbonów. W Madrycie istnieje także wieke wąskich uliczek, które otoczone są malowniczymi dzielnicami. Na uwagę zasługuje przede wszystkim Salamanca - dzielnica w północnej części miasta. Uznawana za jedną z najpiękniejszych i najbardziej eleganckich części stolicy Hiszpanii, zaś przez niektórych za najładniejszą na świecie. Miasto doskonale łączy ze sobą architekturę historyczną pochodzącą sprzed wieków wraz z elementami nowoczesnej architektury, której przykładem jest Puerta de Europa - są to dwie, bliźniacze wieże 115 metrowej wysokości, które są nachylone ku sobie pod kątem 15 stopni. Paseo de Castellana to z kolei zbiorowisko różnych pomników o różnorodnej kompozycji architektonicznej znajduje się tu m.in.: pomnik Kolumba, Emilio Castelara - rzeźbiarza i projektanta ulic i budynków w Madrycie, Pomnik Konstytucji z 1978 r. wzniesiony z płaskiej kostki z marmuru, czy też pomnik José Calvo Sotelo. Po całym mieście rozproszone są, zwłaszcza w centrum wiele rzeźb takich jak: lwy z Cortes, rzeźby Miguela de Cervantesa na placu hiszpańskim. Klatka schodowa biblioteki Narodowej obfituje w szereg posągów z hiszpańskich pisarzy.

edytuj Galerie

Muzeum Thyssen-Bornemisza

Madryt jest uważany za jeden z najważniejszych miejsc Europy odnośnie muzeów sztuki. Najbardziej znanym jest Triángulo del Arte, położone wzdłuż placu Paseo del Prado, obejmujący trzy muzea. Najbardziej znanym z nich jest Muzeum Prado, znajdują się tu dzieła jednych z najwybitniejszych malarzy m.in.: Diego Velázqueza - Las Meninas (Panny dworskie) czy Francisco Goya - La maja vestida i La maja desnuda. Pozostałe dwa muzea znajdują się w: Museo Thyssen-Bornemisza - jest to druga pod względem wartości kolekcja prywatna sztuki na świecie, znajdują sie tu obrazy wszystkich waznych twórców reprezentujacych wszystkie najwazniejsze kierunki artystyczne, od malarstwa średniowiecznego po surrealizm i awangardę; oraz Centrum Sztuki Królowej Zofii. Jest to czołowa kolekcja współczesnej sztuki hiszpańskiej a także miejsce, gdzie wisi słynny obraz Pablo Picassa - Guernica.

edytuj Opery

Teatr Królewski

edytuj Wieżowce

Torre Caja Madrid w budowie (stan na wrzesień 2008 r.)

Praktycznie początkowo Madryt nie posiadał wieżowców. Pierwszy wieżowiec powstał w XX wieku za sprawą budowy Gran Via. Dopiero w 1953, w mieście stanął pierwszy wieżowiec. W 1970 r. rozpoczęła się budowa kompleksu finansowej dzielnica w centrum Madrytu AZCA, w której wybudowane wysokie drapacze chmur, takie jak: Torre Picasso i wieża telekomunikacyjna República Argentina, powszechnie nie uznawana za wieżowiec. W 2006 r. na Paseo de la Castellana rozpoczęła się budowa kompleksu biznesowego pod nazwą Cuatro Torres Business Area, gdzie budowane są właśnie cztery najwyższe wieżowce w Hiszpanii. przekraczające wysokość 250 m.

Spis najwyższych budynków w Madrycie:

Torre de Madrid
Lp. Budowla Wyskość Liczba kondygnacji Rok ukończenia budowy
1 Torre Caja Madrid 250 m 45 2009
2 Torre de Cristal 249 m 45 2008
3 Torre Sacyr Vallehermoso 236 m 52 2008
4 Torrespaña[10] 231 m 4 1982
5 Torre Espacio 223 m 53 2007
6 Torre Picasso 157 m 43 1988
7 Torre de Madrid 142 m 34 1957
8 Centro Internacional de Convenciones de Madrid 125 m 10 2011
9 Torre Europa 121 m 35 1985
10 Edificio España 117 m 25 1953
11 Puerta Europa I 114 m 26 1996
12 Puerta Europa II 114 m 26 1996
13 Faro de Moncloa[11] 110 n 2 1992
14 Torre del Banco de Bilbao 107 m 31 1981
15 Torres Colón 102 m 23 1976
16 Edificio del Ministerio de Comercio 100 m 25 1979

edytuj Kuchnia

Cocido Madrileño, czyli tradycyjny madrycki gulasz

Współczesna kuchnia łączy tradycyjne potrawy z wytrawnymi narodowymi daniami. Typową madrycką potrawą są callos (flaki) oraz cocido madrileño - gulasz z grochem, jarzynami, mięsami oraz peklowiną. Podawane jest również besugo al horno, bacalao, chuletones oraz kastylijska zupa z czosnkiem.

Najlepszym sposobem na poznanie madryckich specjałów kulinarnych jest przechadzanie się od baru do baru i degustowanie kulinarnych specjalności - co, przy okazji, jest starym madryckim zwyczajem. Oczywiście, jedzeniu zwykle towarzyszy hiszpańskie (aczkolwiek nie koniecznie) wino oraz piwo.

Dużą kulinarną atrakcją Madrytu są wyroby cukiernicze. Ich wyrób związany jest z obchodzonymi świętami w ciągu roku. Turrony i marcepany to słodkości podawane w czasie świąt Bożego Narodzenia. Z kolei Torrijas i huesos de barquillos spożywa się w czasie Wielkiego Tygodnia Wielkanocnego. Narodowe Święto San Isidro obfituje w barquillos i rosquillos. Zimą mamy okazję do spróbowania bunuelos de viento. Natomiast o każdej porze roku śniadania obfitują w słodkie churros oraz porras.

Prócz kuchni tradycyjnej, bardzo lubiane i serwowane w wielu restauracjach, są dania z różnych zakątków świata - począwszy od kuchni arabskiej a skończywszy na kuchni iberoamerykańskiej.

edytuj Handel i usługi

Nowoczesne będące w budowie centrum handlowo-biznesowe Cuatro Torres Business Area

Madryt jest nowoczesnym centrum handlowym. Mieszczą się tu liczne wyspecjalizowane domy towarowe i handlowe. Jest obecnie jednym z najnowocześniejszych miast Europy i świata. Oprócz nowoczesności Madryt łączy w sobie także elementy historycznego Madrytu, w którym do dziś dnia, przetrwały liczne małe, stare sklepiki. Jest tu wiele warsztatów rzemieślniczych, zakładów kapeluszniczych oraz sklepów z artykułami sakralnymi. W każdą niedziele dodatkowo odbywa się targowisko Rastro. Madryt jest znany w świecie z handlu sztuką i antykami (centrum handlowe Puerta de Toledo). Znajdują się tutaj liczne galerie, głównie w dzielnicy Salamanca oraz w okolicy Centro Reina Sofia. Na Mercado Puerta de Toledo wystawiane są na sprzedaż liczne antyki, zaś w Parku Retro organizowane są Targi Książki. Kolejnym rodzajem sklepów są sklepy Conde Hermanos, które specjalizują się w sprzedażny instrumentów muzycznych. Wiele sklepów i centrów handlowych znajduje się na Gran Via jak np. domy towarowe takie jak El Corte Inglés. Hale targowe - mercados del barrio - to miejsca gdzie handluje się żywnością. Największe hipermarkety znajdują się przy stacji metra Bairo de Pilar - Madrid 2 oraz Núnez de Bilboa - ABC, przy Paseo de la Castellana, wiele dużych hipermarketów i i innych sklepów znajduje się także na obrzeżach miasta oraz na intensywnie zurbanizowanych.

Zobacz też: AZCA.

edytuj Rozrywka

Spośród licznych fiest odbywajacych sie w Madrycie przez cały rok największe znaczenie mają obchody święta patrona miasta: Fiesta de San Isidro. Trwają one przez cały tydzień w drugiej połowie maja. Całe miasto tętni wówczas zabawą, odbywa sie mnóstwo koncertów, a co wieczór w Jardines Vistillas gra orkiestra. Zabawa tradycyjnie rozpoczyna się od madryckiego tańca chotis. Fiesta rozpoczyna w Madrycie sezon korridy. Z klubów muzycznych znajdujących się w mieście, szczególną popularnością cieszą się te, w których można posłuchać muzyki flamenco i obejrzeć pokaz tańca. Najbardziej znanym jest Café de Chinita. Wraz z imigrantami z dawnych koloni hiszpańskich przybyła do Hiszpanii i do Madrytu moda na muzykę latynoamerykańską, największym klubem w mieście z tą muzyką jest Salsipuedes, w którym to właśnie codziennie odbywają się tańce do muzyki granej przez orkiestrę.

edytuj Nocne życie

Życie nocne w Madrycie jest szczególnie bogate. Do wyboru są tu: discobares, discotecas i bares de copas. Discotecas, czyli dyskoteki sa zwykle nieco wieksze, glosniejsze i dluzej czynne od pozostałych. Do wiekszych i bardziej znanych w centrum nalezy Boccacio. Bares de copas zapewniaja bardziej kameralne wnętrze i często możliwość posłuchania muzyki na żywo. Nocne życie Madrytu ma szczególny charakter, często trwa całą noc do rana, częste są tutaj korki uliczne w nocy i nad ranem, kiedy uczestnicy imprez jadą do domu albo wybierają się do kolejnej dyskoteki. Często nie tylko nocą można w Madrycie spotkać wiele ludzi o różnych orientacjach seksualnych.

Głównymi obszarami nocnego życia w Madrycie są:

edytuj Lokalne święta

edytuj Edukacja

Edukacja w Madrycie zależna jest od Zarządu Edukacji Wspólnoty Madrytu, który nakłada na siebie obowiązki kształcenia na poziomie regionalnym.

edytuj Przedszkola, szkoły podstawowe i średnie

Około 167 000 dzieci uczęszcza do przedszkoli, 320.800 uczy się w szkole podstawowej, około 4.500 uczęszcza do szkół specjalnych, oraz około 50 000 do szkół kształcenia zawodowego Kształcenia Zawodowego [12]. Całkowitą liczbę studentów szkolnictwa wyższego szacuje się na ponad 1 milion, z których około 600 000 studentów studiuje w szkołach publicznych, zaś w prywatnych ok. 410.000

edytuj Uniwersytety

Wydział Informatyki Politechniki Madryckiej
Jeden z budynków Uniwersytetu Carlosa III

Madryt jest największym ośrodkiem naukowym Hiszpanii. Znajduje się tu wiele publicznych i prywatnych uczelni wyższych. Niektóre z nich są jednymi z najstarszych na świecie. W mieście działa kilka wyższych uczelni o randze uniwersytetów, najważniejsze z nich to:

Wyższe uczelnie skupione są w położonym na peryferiach Madrytu, zbudowanym w latach 20. XX wieku miasteczku uniwersyteckim Ciudad Universitaria. Na północy miasta z kolei swoją siedzibę ma Autonomiczny Uniwersytet Madrycki. Na hiszpańskich uniwersytetach można się uczyć rano (od godz. 8 rano do 14) lub po południu(od 4 do 21). Studenci zwykle mają prawo wyboru godziny, na którą chcą przychodzić.

edytuj Sport