www.rosliny-akwariowe.molinezje.com

Wikipedia molinezje Online

---

• ca
• de
• en
• es
• fr
• it
• nl
• no
• pl
• pt
• ru
• ro
• fi
• sv
• tr
• vo

Jakas reklama 

 

Paul Kagame
Data urodzenia	23 października 1957
Prezydent Rwandy
Okres urzędowania	od 22 kwietnia 2000
Przynależność polityczna	Rwandyjski Front Patriotyczny (FPR)
Poprzednik	Pasteur Bizimungu
Wiceprezydent Rwandy
Okres urzędowania	od 19 lipca 1994 do 22 kwietnia 2000
Poprzednik	urząd nie istnieje
Następca	urząd zniesiony

Paul Kagame (ur. 23 października 1957 w Gitarama), rwandyjski polityk z plemienia Tutsi, prezydent Rwandy od 22 kwietnia 2000, założyciel i lider Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego. Wiceprezydent i minister obrony w latach 1994-2000.

Spis treści 1 Młodość i pobyt w Ugandzie 2 Walki i wojna domowa w Rwandzie 3 Prezydent 4 Przypisy 5 Linki zewnętrzne

edytuj Młodość i pobyt w Ugandzie

Paul Kagame urodził się w rodzinie pochodzącej plemienia Tutsi w 1957 w Gitaramie w Prefektura Południowa w Rwandzie. W listopadzie 1959 w Rwandzie doszło do rewolty, wznieconej przez plemię Hutu i obalenia króla Kigeri V. W wyniku walk śmierć poniosło 150 tysięcy osób, w tym wiele z plemienia Tutsi. Setki tysięcy Tutsi zmuszonych było uciekać do sąsiedniej Ugandy i Burundi. Wśród nich była także rodzina rodzina Kagame, która w 1960 opuściła Rwandę i uciekła na północ do Ugandy. W 1962 osiedliła się z w obozie dla uchodźców w Gahunge, w którym Paul Kagame spędził lata swojego dzieciństwa. Uczęszczał tam do Ntare Secondary School w mieście Mbarara^[1].

W 1979 Kagame rozpoczął swoją karierę wojskową. Wstąpił wówczas do Narodowej Armii Oporu (NRA, National Resistance Army), dowodzonej przez Yoweri Museveniego. Spędził w jej szeregach kilka lat, walcząc jako partyzant przeciw rządowi prezydenta Ugandy Miltona Obote w wojnie powszechnie określanej jako Ugandan Bush War.

W lipcu 1985 Obote został pozbawiony władzy w wyniku zamachu stanu, dokonanego przez generała Tito Okello. W 986 Narodowy Ruch Oporu odsunął od władzy Okello, a Yoweri Museveni objął stanowisko prezydenta Ugandy.

W 1985 Kagame, razem z przyjacielem Fredem Rwigemą, założył Rwandyjski Front Patriotyczny (RPF, Rwandan Patriotic Front), który utworzyli głównie rwandyjscy uchodźcy Tutsi, walczący wcześniej w szeregach NRA. RFP rezydował w Ugandzie, a w 1986 Kagame został szefem jego wywiadu wojskowego.

edytuj Walki i wojna domowa w Rwandzie

W październiku 1990 w czasie gdy Paul Kagame przebywał na szkoleniu militarnych w bazie Fort Leavenworth w Kansas w USA, siły RFP dokonały inwazji na Rwandę w obronie uciskanego plemienia Tutsi. W walkach zginął Rwigema, a Kagame został nowym dowódcą Frontu. Inwazja Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego powtórzyła się rok później, a Rwanda pogrążyła się w wojnie domowej^[2].

Zakończenie walk przyniosło dopiero porozumienie w Aruszy (Tanzania), podpisane 4 sierpnia 1993^[3]. Zakładało ono włączenie RFP do rządu jedności narodowej, udział RFP w obradach parlamentu oraz przeprowadzenie w ciągu 22 miesięcy wyborów generalnych. Jednak pomimo porozumienia konflikt etniczny między Hutu i Tutsi nie został rozwiązany i tlił się nadal.

6 kwietnia 1994 w Rwandzie doszło do wybuchu kolejnej fazy konfliktu, który przerodził się w wojnę domową i jedno z największych ludobójstw XX wieku. Katalizatorem jego wybuchu był zamach w Kigali na samolot i śmierć, lecącego nim prezydenta Rwandy Juvénala Habyarimany (z Hutu) i prezydenta Burundi Cypriena Ntaryamirę. Hutu oskarżyli o śmierć prezydenta Tutsi i rozpoczęli ich eksterminację. W ciągu 100 dni walk, zamordowano od 800 tysięcy do 1 mln Tutsi. Siły RFP, które w chili wybuchu walk miały tylko niewielki oddział w stolicy, wycofały się do Ugandy i stamtąd rozpoczęły ofensywę zbrojną. W lipcu 1994 pod dowództwem Kagame ostatecznie pokonały bojówki Interahamwe i Impuzamugambi i przejęły władzę w kraju. W obawie przed zemstą tysiące Hutu opuściło kraj i uciekło do sąsiedniego Zairu^[4][5][6].

Prezydentem Rwandy w lipcu 1994 został Pasteur Bizimungu. 19 lipca 1994 mianował on Paula Kagame wiceprezydentem i ministrem obrony. Obie funkcje Kagame pełnił do marca 2000.

Jako wiceprezydent i minister obrony, Kagame był szczególnie aktywny podczas wojny domowej w sąsiedniej Demokratycznej Republice Konga w latach 1998-2000, w której Rwanda wspierała w walkach tamtejsze plemiona Tutsi w walkach z Hutu- uchodźcami z 1994^[7].

edytuj Prezydent

Kagame został wybrany prezydentem przez Zgromadzenie Narodowe 17 kwietnia 2000, po usunięciu z tego stanowiska Pasteura Bizimungi. Powodem odsunięcia go od władzy był konflikt Bizimungi z Kagame. 22 kwietnia 2000 został uroczyście zaprzysiężony na stanowisku.

25 sierpnia 2003 w kraju przeprowadzono wybory prezydenckie, w któych Kagame zdobył 95% głosów poparcia i został wybrany szefem państwa na 7-letnią kadencję^[8][9].

W czasie prezydentury Kagame doszło do szczególnego pogorszenia stosunków rwandyjsko-francuskich. W marcu 2004 Kagame publicznie skrytykował Francję za brak zaangażowania w przeciwdziałanie ludobójstwu w Rwandzie, co wywołało pierwszy poważny kryzys dyplomatyczny. W listopadzie 2006 Rwanda zerwała stosunki dyplomatyczne z Francją i nakazała opuszczenie kraju w ciągu 24 godzin przez dyplomatów francuskich^[10], po tym jak francuski sąd oskarżył 9 wysokich rangą urzędników rwandyjskich o dokonanie zamachu na samolot prezydenta Habyarimany w kwietniu 1994 z rozkazu Kagame^[11].

Kagame jest od 1989 żonaty z Jeanette Nyiramongi i ma czworo dzieci.

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne

• Strona oficjalna prezdenta
• "Profile: Rwanda's strongman", BBC News, 25 stycznia 2007.