| Podstawowe dane | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Długość | 8,1 km | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dzielnice | Ochota, Śródmieście, Praga Południe |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Mapa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Zdjęcie | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Trasa Łazienkowska na wschód od Placu na Rozdrożu |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Przebieg trasy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Trasa Łazienkowska - trasa szybkiego ruchu łącząca centrum Warszawy z prawobrzeżną częścią miasta. Zbudowano ją w latach 1971-1974.
Spis treści |
edytuj Historia budowy
Pierwsze plany budowy szerokiej ulicy w miejscu dzisiejszej Trasy Łazienkowskiej powstały pod koniec XX lecia międzywojennego. Planowano wtedy Aleję Marszałka Piłsudskiego łączącą al. Żwirki i Wigury z okolicami Placu Na Rozdrożu, a w dalszej perspektywie z Wisłą. Na terenie Ochoty Aleja Marszałka Piłsudskiego miała biec kilkadziesiąt metrów na południe od ul. Wawelskiej (obecnie fragmentu Trasy Łazienkowskiej).
W 1968 rozpoczęto prace nad budową nowej trasy i mostu przez Wisłę. Po pół roku prace wstrzymano. W 1971 ekipa Edwarda Gierka zdecydowała o budowie trasy. Po trzech latach budowy, 22 lipca 1974 oddano do użytku most. Autorami projektu trasy byli Józef Lemański, Krzysztof Łubieński i Wiesław Rososiński.
W latach 90. XX wieku poszerzono ulicę Wawelską na Zachód od ul. Żwirki i Wigury, przedłużając (poprzez poszerzone wcześniej ul. Kopińską i ul. Grzymały) w ten sposób trasę do Alei Jerozolimskich w okolicach Dworca Zachodniego. Na tym fragmencie trasy wszystkie skrzyżowania pozostały jednopoziomowe. Na początku XXI wieku wykonano bardzo szybką wymianę nawierzchni na całej Trasie Łazienkowskiej.
edytuj Kształt i stan obecny
Trasa Łazienkowska powstała jako nowoczesna droga szybkiego ruchu. Każda z jej dwóch jezdni posiada trzy pasy ruchu. Obliczona została w latach siedemdziesiątych na ruch 5 tysięcy pojazdów w ciągu godziny, co jest przepustowością obecnie niewystarczającą. Trasa jest częściowo poprowadzona w wykopie, a częściowo po estakadzie o łącznej długości 840 metrów. Podczas budowy wzniesiono podziemne przejścia dla pieszych o łącznej długości 500 metrów, i kładki o długości 200 metrów.
Trasa Łazienkowska na prawie całej długości (od Żwirki i Wigury do ul. Ostrobramskiej) leży w ciągu DK2.
edytuj Ciekawostki
- Motyw Trasy Łazienkowskiej wielokrotnie pojawiał się w serialu Czterdziestolatek, a jego główny bohater inż. Stefan Karwowski pracował na jednym z odcinków budowy trasy. Wiele zapisów filmowych do serialu z odcinka 8 pt.:Otwarcie trasy czyli czas wolny dokumentuje prawdziwe uroczyste otwarcie trasy 22 lipca 1974.
- Również w filmie Stanisława Barei pt. Miś pojawia się Trasa, w tekście piosenki układanej przez Komisarza i Włodarczyka: Hej, młody Junaku, smutek zwalcz i strach! Przecież na tym piachu za trzydzieści lat, przebiegnie z pewnością jasna, długa, prosta, Szeroka jak morze Trasa Łazienkowska! I z brzegiem zepnie drugi brzeg, na którym twój ojciec legł ! (tekst za bareja.neostrada.pl)
- Przedsiębiorstwo "Dyrekcja Budowy Trasy Mostowej – Łazienkowskiej", które budowało TŁ przekształcało się później w:
- "Dyrekcję Budowy Tras Komunikacyjnych" — na czas budowy Trasy Toruńskiej
- "Generalną Dyrekcję Budowy Metra" — podczas budowy Metra Warszawskiego
- "Metro Warszawskie Sp. z o.o." — aktualnie