| Zachary Taylor | |
 |
|
| Data urodzenia | 24 listopada 1784 |
| Data śmierci | 9 lipca 1850 |
| 12. Prezydent Stanów Zjednoczonych | |
| Okres urzędowania | od 4 marca 1849 do 9 lipca 1850 |
| Poprzednik | James Polk |
| Następca | Millard Fillmore |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Zachary Taylor (ur. 24 listopada 1784 w hrabstwie Orange, Wirginia, zm. 9 lipca 1850 w Waszyngtonie, Dystrykt Kolumbii) – amerykański generał, polityk, dwunasty prezydent USA (1849-1850).
Uczestnik wojny brytyjsko-amerykańskiej (1812). W latach trzydziestych wsławił się w walkach z Indianami (wojny seminolskie). Jeden z dwóch najważniejszych dowódców (obok gen. Winfielda Scotta) podczas wojny amerykańsko-meksykańskiej (1846-48) wywołanej przyłączeniem Teksasu do Unii. Po pokonaniu gen. Santa Anny w bitwie pod Buena Vista został obwołany bohaterem narodowym, co pomogło mu w zdobyciu prezydentury. Prezydent USA (1849-50) z ramienia Partii Wigów, umarł w trakcie prezydentury. Przeciwnik wprowadzenia niewolnictwa na terenach zajętych w wojnie meksykańskiej.
Jego poprzednik James Polk kadencję zakończył 4 marca 1849. Taylor odmówił złożenia przysięgi w niedzielę. Przez jeden dzień tymczasowym prezydentem USA był David Rice Atchison – ówczesny prezydent pro tempore Senatu USA.
Jego córka, Sarah Knox Taylor 17 czerwca 1835 wyszła za Jeffersona Davisa, pierwszego i jedynego Prezydenta Skonfederowanych Stanów Ameryki (1861-1865). Po trzech miesiącach małżeństwa zmarła na malarię. Żoną Zacharego Taylora była Margaret Taylor.
